ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

 

Υπάρχουν κάτι συναισθήματα

τόσο σκληρά
όσο η λεπίδα ενός μαχαιριού
στην ανυποψίαστη σάρκα,
τόσο επώδυνα
όσο το τελευταίο δάκρυ
μιας ανάλγητης νύχτας. 

            
                                                                   Ιούλης 2020

 

Ζωγραφική με soft pastels: Έλενα Κανδηλάκη

 


 

Παράσταση

 

Εγκλωβισμένα θύματα

στα νύχια ματωμένης καριέρας
γδέρνουν την ψυχή τους
και τα κομμάτια πετάνε
στο αδηφάγο χειροκρότημα.
Η αυλαία ανοίγει
δυνατές μουσικές
εντυπωσιακά σκηνικά
λόγια μεγαλεπήβολα
να σκεπάζουν τις κραυγές
κάτω από τα προσωπεία
και ο χορός ανούσιος
στην πλοκή θλιβερής τραγωδίας.
Οι εποχές υποκρίνονται
μπροστά στο απαράλλαχτο φόντο
και ο χρόνος ανήμπορος να βελτιώσει νοοτροπίες
θεμελιωμένες στο αίμα του
κολλημένες στο δέρμα του
σαν αγιάτρευτη λέπρα.

Μη μιλάς

θα ξυπνήσει το τέρας
θα καταπιεί το λαρύγγι σου
θα σου βγάλει τα μάτια…

Ανήθικοι δάσκαλοι

διδάσκουν την αδίστακτη εξουσία
την ανθρωποφαγία χωρίς διάλειμμα,
το πιο σημαντικό μάθημα της επιτυχίας
το «ξέρω μα δε μιλώ». 
Και ο θίασος μεγαλώνει*
σε όλες τις Τέχνες απλώνεται
σε όλες τις εργασίες
μολύνει τις πόλεις μας
καθοδηγεί τα παιδιά μας,
κι εμείς ανίδεοι θεατές
ηρωοποιούμε, θαυμάζουμε, χειροκροτούμε
μεταμφιεσμένα φρικιά
στο τσίρκο του παραλόγου.

 

*και ο θίασος μεγαλώνει

Ο στίχος είναι από το τραγούδι Welcome to the show του Παύλου Σιδηρόπουλου.

 

 

 2021

  Σε περιμένω μαμά   Σε περιμένω μαμά θα ανταμώσουμε πάλι όταν έρθει η ώρα θα αγκαλιαστούμε ξανά σε πιο όμορφους τόπους. Πες και σ...